معنی درس هفتم فارسی هشتم آداب نیکان

💡 نثر روان:

زمانی یک بافنده وزیر شده بود.
هر روز صبح خیلی زود از خواب بلند می‌شد
و کلید را برمی‌داشت و تنها وارد خانه خود می‌شد
و مدتی را آنجا می‌ماند، سپس بیرون می‌آمد
و پیش فرمانروا می‌رفت.

💡 نثر روان:

به امیر خبر دادند که وزیر هر روز این کار را انجام می‌دهد.
حاکم نگران شد که در آن خانه چه خبر است؟
روزی حاکم ناگهان به دنبال وزیر وارد آن خانه شد.
در آن خانه چاله‌ای دید مانند چاله‌ای که بافندگان دارند.
وزیرش را دید که وارد آن گودال شده است.

💡 نثر روان:

حاکم به وزیر گفت این چیست؟
وزیر گفت: ای حاکم، این همه خوشبختی که من دارم
همه به خاطر لطف حاکم است.
من آغاز کار خود را از یاد نبرده‌ام که یک بافنده بودم.
من هر روز زندگی گذشته خود را مرور می‌کنم
تا دچار اشتباه و غرور نشوم.
حاکم انگشتری خود را به وزیر داد و گفت:
تا الان وزیر بودی، اما حالا لیاقت حاکم شدن را داری.