- دروس
معنی عنب در قران
معنی عنب در قران کلمه “عنب” در قرآن به معنای انگور است. این کلمه در چند آیه از قرآن کریم ذکر شده و به صراحت نشاندهنده میوه انگور است که از نعمتهای خداوند بر بشر بهشمار میرود. مثال از آیات قرآن: در سوره البقره، آیه 266: أَيَوَدُّ أَحَدُكُمْ أَنْ تَكُونَ لَهُ جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَأَعْنَابٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ لَهُ فِيهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَأَصَابَهُ الْكِبَرُ وَلَهُ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفَاءُ فَأَصَابَهَا إِعْصَارٌ فِيهِ نَارٌ فَاحْتَرَقَتْ ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ آیا یکی از شما دوست دارد که او را بوستانی از درختان خرما و انگور باشد که از…
بیشتر بخوانید » - دروس
معنی تضرع فارسی نهم
معنی تضرع فارسی نهم تضرُّع در فارسی به معنای خواهش کردن، التماس کردن یا طلب کمک با عجز و ضعف است. این کلمه معمولاً هنگامی به کار میرود که کسی با خضوع و فروتنی از دیگری چیزی بخواهد یا از خداوند درخواست کمک کند. تضرع نشاندهنده وضعیتی است که فرد در آن احساس نیاز شدید دارد و با انعطاف و تسلیم در برابر بزرگی طرف مقابل قرار میگیرد. برای مثال: – او با تضرع از دوستش خواست که به او کمک کند. – در نماز، تضرع به خداوند برای برآورده شدن حاجات، بسیار مؤثر است. در مجموع، تضرع نوعی خواستن با…
بیشتر بخوانید » - دروس
معنی پویه همی کرد و درآمد به سر
معنی پویه همی کرد و درآمد به سر عبارت «پویه همی کرد و درآمد به سر» از شعر «دوراندیشی» اثر نظامی گنجوی است. این بیت به صورت زیر است: پای چو در راه نهاد آن پسر پویه همی کرد و درآمد به سر معنی واژهها: پویه کردن: دویدن، حرکت کردن. همی کرد: میکرد (فعل استمراری در فارسی کهن). درآمد به سر: با سر به زمین خوردن. معنی بیت: وقتی آن پسر بچه شروع به حرکت و دویدن کرد، با سر به زمین خورد. کنایه: «پای در راه نهادن» به معنای آغاز حرکت و «درآمد به سر» به معنای زمین خوردن…
بیشتر بخوانید » - دروس
دست ز دل برآوردن کنایه از چیست
دست ز دل برآوردن کنایه از چیست عبارت «دست ز دل برآوردن» یک کنایه در زبان فارسی است که در متون ادبی و عرفانی به کار میرود. این عبارت به معنای دعا کردن با تمام وجود و از صمیم قلب است. در اینجا، «دست برآوردن» به معنای بالا بردن دستها برای دعا و نیایش، و «دل» نمادی از احساسات و نیت خالص انسان است. بنابراین، این کنایه به نیایش و دعا با نیتی خالص و از ته دل اشاره دارد. این تعبیر در اشعار سعدی، بهویژه در بیت معروف: «بیا تا برآریم دستی ز دل که نتوان برآورد فردا ز…
بیشتر بخوانید » - دروس
معنی در بصره قحطی عظیم پیدا شد
معنی در بصره قحطی عظیم پیدا شد این جمله بهصورت ساده یعنی: «در شهر بصره، قحطی (کمبود شدید غذا) بسیار شدیدی رخ داد.» واژهبهواژه در بصره «در شهر بصره» (بصره شهر مهمی در جنوب عراق است). قحطی عظیم «قحطی» یعنی کمبود یا نبودن غذا و خوراک؛ «عظیم» یعنی بسیار بزرگ یا شدید. پس «قحطی عظیم» یعنی یک کمبود غذای بسیار گسترده و شدید. پیدا شد به معنی «رخ داد» یا «اتفاق افتاد». نکتهی دستوری «قحطی عظیم پیدا شد» ساختی شبیه «مشکلی پیدا شد» دارد و مفعول (قحطی عظیم) در آن با فعل «پیدا شدن» همراه شده تا وقوع حادثه را…
بیشتر بخوانید » - دروس
چرا میهن را به مادر تشبیه می کنند
چرا میهن را به مادر تشبیه می کنند در بسیاری از فرهنگها و زبانها، «میهن» یا «وطن» با سمبل «مادر» مقایسه میشود. این تشبیه ریشه در چند عنصر اساسی دارد: خاستگاه و زایش درست مانند مادر که کودک را به دنیا میآورد و در وجود او ریشه میکارد، میهن نیز سرزمینی است که ما از آن پدید آمدهایم، در آن بزرگ شدهایم و هویتمان را از آن میگیریم. در زبان فارسی بارها این مضمون را میبینیم که «ای خاکم به مهر تو آفریدم» یا «از خاک توام زاده شدهام». محبت بیدریغ و فداکاری مادر برای آسایش و سلامت فرزندش بیمزد…
بیشتر بخوانید » - دروس
چرا در دوره اسلامی به دانشمندان حکیم می گفتند
چرا در دوره اسلامی به دانشمندان حکیم می گفتند در دورهٔ اسلامی از واژهٔ «حکیم» (حَكِيم) برای نامیدن دانشمندانِ چندحوزهای و پزشکان استفاده میشد، زیرا این عنوان ریشه در واژهٔ عربی «حکمت» به معنی «خرد و حکمت» داشت. خود لفظ «حکیم» از ریشهٔ ثلاثی Ḥ-K-M مشتق شده و هم به مفهوم «حکیم و دانا» و هم «قاضی» و «پزشک» بهکار میرفت در عصر طلایی اسلام (قرون ۲–۶ق/۸–۱۲م)، دانشمندان و حکمایی مانند ابنسینا، رازی و فارابی که در فلسفه، طب، علوم طبیعی و الهیات صاحب نظر بودند، با عنوان «حکیم» خوانده میشدند. این لقب نشاندهندهٔ جامعیت علم و عمل آنها و…
بیشتر بخوانید » - دروس
کسانی که به قیامت شک دارند کدام صفت خدا را نادیده میگیرند
کسانی که به قیامت شک دارند کدام صفت خدا را نادیده میگیرند کسانی که به وقوع قیامت شک میکنند در واقع صفات قدرت و حیّبودن الهی را نادیده میگیرند؛ بهویژه: صفت قُدرت (توانای نامحدود خداوند): شکّ در روز جزا یعنی انکار این که خداوند تواناست مردگان را بار دیگر زنده کند. صفت مُحیی و مُمیِّت (بخشایندهٔ حیات و دهندهٔ مرگ): قرآن کریم میفرماید: «قُلْ أَنُبَشِّرُكُم بِهِۦ إِنَّمَا هُوَ لِوَقْتٍۭ مَّعْلُومٍۭ ﴿۶﴾ … أَلَيْسَ ٱللَّهُ بِأَحْكَمِ ٱلْحَـٰكِمِينَ» (سورهی مریم، آیات ۶ و ۴۰) انکار قیامت انکار توان خداوند در قبض روح و بعث مجدد است. در نتیجه، کسانی که به قیامت…
بیشتر بخوانید » - دروس
چرا در ابتدا ایران آتش بس را نمی پذیرفت
چرا در ابتدا ایران آتش بس را نمی پذیرفت ایران در سالهای نخست جنگ تحمیلی (۱۹۸۰–۱۹۸۸) چندین بار طرحهای آتشبس را نپذیرفت. مهمترین دلایل عبارت بودند از: مطالبهٔ عقبنشینی کامل عراق و محکومیت تجاوز قطعنامههای اولیهٔ شورای امنیت (نظیر قطعنامههای ۵۱۴ و ۵۸۲) یا عراق را بهعنوان متجاوز مشروع نمیدانستند و یا تحقق عقبنشینی کامل از تمام مناطق اشغالی (از جمله خرمشهر و فاو) را تضمین نمیکردند. ایران تأکید داشت که آتشبس نباید تنها در عرصهٔ نظامی متوقف شود، بلکه مقدم بر آن باید عدالت جنگی اجرا و عامل تجاوز مجازات شود (ویکیپدیا, ویکیپدیا). بیاعتمادی به رژیم صدام و تداوم…
بیشتر بخوانید » - دروس
خداوند در سوره حمد با چه نامی از قیامت یاد کرده است
خداوند در سوره حمد با چه نامی از قیامت یاد کرده است در سورهٔ حمد (فاتحة الکتاب)، در آیهٔ چهارم خداوند روز قیامت را «يَوْمِ الدِّينِ» (روز جزا یا روز حساب) مینامد: مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ «مالک روز جزاست» – سورهٔ فاتحة، آیهٔ ۴ (سوره قرآن, قرآن کSU) اصطلاح «يوم الدين» تأکید دارد بر آن روز که همهٔ مخلوقات در پیشگاه خداوند برای دریافت پاداشها و کیفرهای عملشان محاسبه میشوند.
بیشتر بخوانید »
