حروف مقطعه چیست و چرا در قرآن آمده است

حروف مقطعه، حروفی هستند که در آغاز ۲۹ سورهٔ قرآن کریم، پس از بسم‌الله الرحمن‌الرحیم، قرار دارند و به‌صورت جداجدا تلفظ می‌شوند. این حروف عبارت‌اند از:

• الم: در سوره‌های بقره، آل‌عمران، عنکبوت، روم، لقمان و سجده.
• المص: در سورهٔ اعراف.
• الر: در سوره‌های یونس، هود، یوسف، ابراهیم و حجر.
• المر: در سورهٔ رعد.
• کهیعص: در سورهٔ مریم.
• طه: در سورهٔ طه.
• طسم: در سوره‌های شعراء و قصص.
• طس: در سورهٔ نمل.
• یس: در سورهٔ یس.
• ص: در سورهٔ ص.
• حم: در سوره‌های غافر، فصلت، زخرف، دخان، جاثیه و احقاف.
• حم عسق: در سورهٔ شوری.
• ق: در سورهٔ ق.
• ن: در سورهٔ قلم.

این حروف در مجموع ۷۸ بار در قرآن ذکر شده‌اند که با حذف تکرارها، به ۱۴ حرف می‌رسند.

دربارهٔ علت وجود حروف مقطعه در قرآن، مفسران و دانشمندان تفسیرهای مختلفی ارائه داده‌اند. برخی معتقدند که این حروف به‌عنوان رمز و رازی از سوی خداوند برای انسان‌ها قرار داده شده‌اند تا به تفکر و تدبر در قرآن بپردازند. برخی دیگر بر این باورند که این حروف به‌عنوان فواتح سوره‌ها برای جلب توجه و تأکید بر اهمیت مطالب بعدی آمده‌اند.

در هر صورت، حروف مقطعه به‌عنوان بخشی از معجزهٔ بلاغت و اعجاز قرآن، توجه بسیاری از مفسران و پژوهشگران را به خود جلب کرده‌اند.