داوود اسدی: ستاره‌ای که در اوج خاموش شد
داوود اسدی (زاده ۶ آذر ۱۳۴۸ در تهران – درگذشته ۳ فروردین ۱۳۸۷ در تهران) نامی آشنا در دنیای هنر ایران، به ویژه عرصه ی سینما و تلویزیون بود.
خنده‌ای که در “ساعت خوش” شکفت:
شاید برای بسیاری، نام داوود اسدی با برنامه ی طنز “ساعت خوش” گره خورده باشد. او در این برنامه که از سال ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۵ از شبکه دو سیما پخش می‌شد، با ایفای نقش‌های متنوع و طنز خاص خود، به یکی از محبوب‌ترین بازیگران آن دوران تبدیل شد. “ساعت خوش” سکوی پرتاب داوود اسدی بود و او را به مخاطبان ایرانی معرفی کرد.
فراتر از طنز:
اما داوود اسدی به عنوان یک بازیگر توانمند، فراتر از طنز نیز توانایی خود را به اثبات رساند. او در فیلم‌هایی مانند “مسافر ری” (۱۳۷۹) و “مردی از جنس بلور” (۱۳۷۷) با بازی‌های پخته و تاثیرگذار، نقش‌هایی ماندگار از خود به یادگار گذاشت و ثابت کرد که استعدادی بی‌نظیر در عرصه ی بازیگری دارد.
خاموشی ناگهانی یک ستاره:
متاسفانه، در اوج اوج درخشش، مرگی ناگهانی فرصت ادامه ی فعالیت را از داوود اسدی گرفت. او در تاریخ ۳ فروردین ۱۳۸۷ در سن ۳۸ سالگی بر اثر سکته قلبی درگذشت و جامعه هنری ایران را در ماتم فرو برد.
یاد و خاطره داوود اسدی، هنرمندی با استعداد و چهره‌ای خندان، گرامی باد.
نکاتی جالب درباره داوود اسدی:
- داوود اسدی علاوه بر بازیگری، در زمینه ی گویندگی و نریشن نیز فعالیت می‌کرد.
- او در طول زندگی شخصی خود دو بار ازدواج کرد و یک فرزند دارد.
- داوود اسدی از جمله هنرمندانی بود که به طور فعال در امور خیریه و اجتماعی شرکت می‌کرد.
آثار:
- فیلم:
- مسافر ری (۱۳۷۹)
- مردی از جنس بلور (۱۳۷۷)
- ساقی (۱۳۷۶)
- غوغا (۱۳۸۱)
- ازدواج در وقت اضافه (۱۳۸۳)
- زن‌ها فرشته‌اند (۱۳۸۴)
- سریال:
- ساعت خوش (۱۳۷۲ تا ۱۳۷۵)
- کاکتوس (۱۳۷۶)
- معصومیت از دست رفته (۱۳۷۳)
- آژانس دوستی (۱۳۷۸)
- زیر آسمان شهر (۱۳۸۰)
- خانه پدری (۱۳۸۳)
