چهارشنبه سوری، جشنی باستانی با قدمتی چند هزار ساله است که در آخرین سه‌شنبه سال برگزار می‌شود. ریشه این جشن به دوران ایران باستان و آیین زرتشتیان باز می‌گردد. در آن زمان، مردم معتقد بودند که با برافروختن آتش، تاریکی و سرما را از خود دور می‌کنند و به استقبال بهار و روشنایی می‌روند.
آداب و رسوم:
- برافروختن آتش: مهم‌ترین رسم چهارشنبه سوری، روشن کردن آتش است. مردم در حیاط خانه‌ها یا در مکان‌های عمومی آتش روشن می‌کنند و از روی آن می‌پرند.
- فالگوش: دختران جوان در این شب نیت می‌کنند و پشت دیوار می‌ایستند و به صحبت رهگذران گوش می‌دهند و با تفسیر این سخنان پاسخ نیت خود را می‌گیرند.
- قاشق زنی: در گذشته، دختران و پسران با چادر چهره خود را می‌پوشاندند و با قاشق به درب خانه‌ها می‌رفتند و از صاحبخانه آجیل و شیرینی می‌گرفتند.
- کوزه شکستن: مردم در این شب کوزه‌های کهنه را از بام خانه‌ها به پایین می‌اندازند و با این کار، نمادی از دور ریختن غم و اندوه و استقبال از شادی و خوشبختی را به نمایش می‌گذارند.
