معنی بغی چیست
کلمه «بَغی» در زبان عربی به معنای «تجاوز»، «تعدی» و «ظلم» است. در متون اسلامی، این واژه به معنای «شورش» یا «خروج» علیه امام مشروع و حاکم اسلامی به کار میرود. کسی که مرتکب بغی میشود، «باغی» نامیده میشود.
در فقه اسلامی، بغی به معنای نافرمانی و خروج از اطاعت امام عادل یا قیام در برابر او است. فقیهان شیعه کسانی را که در حکومت امام علی (ع) بر ضد او جنگیدند، از مصادیق باغی دانستهاند؛ مانند خوارج و شرکتکنندگان در جنگهای صفین و جمل.
در قانون مجازات اسلامی ایران، بغی به معنای قیام مسلحانه علیه اساس نظام جمهوری اسلامی تعریف شده است. بر اساس ماده ۲۸۷ این قانون، گروهی که علیه اساس نظام جمهوری اسلامی ایران قیام مسلحانه کنند، باغی محسوب میشوند و در صورت استفاده از سلاح، به مجازات اعدام محکوم میگردند.
